عمر کوچیده


نمایش مشخصات مهدی باریکانی (مؤمن)

سلام
شراب ناب چهل ساله بر لب بامم
که چوب رؤیت شب می‌خورد بر ایامم
شبیه شعر سیاسی به استعاره‌ی عشق
نخورده آشِ دهان سوزِ متّهمْ کامم
به انزوای غزل ابر شورش‌از سر رفت
حصار تبصره‌ها می‌چکد

شاعر:مهدی باریکانی (مؤمن)

مشاهده ادامه مطلب

انقراض قاجار و استقرار پهلوی

آکادمی زبان صمیمی


دوره رایگان مشاوره کنکور و انگیزش تحصیلی

دولت و جامعه در ایران: انقراض قاجار و استقرار پهلوی

کتاب حاضر دربرگیرنده‌ی دو اثر تحقیقی است در مجلدی واحد. یکی از آنها مطالعه‌‌ای است درباره‌ی دولت و جامعه در ایران به‌طور کلی؛ با توجه خاص به دوره‌ای که از قتل ناصرالدین‌شاه قاجار در سال ۱۲۷۵/۱۸۹۶ آغاز می‌شود و به پایان حکومت رضاشاه پهلوی در اوایل دهه‌ی ۱۹۴۰ / سال ۱۳۲۰ شمسی ختم می‌گردد. دیگری گزارش و تحلیل دقیق و مستند و موبه‌مویی از قرارداد ۱۲۹۸/۱۹۱۹ و کودتای ۱۲۹۹/۱۹۲۱ است که نتیجه‌ی مستقیم شکست آن قرارداد بود.‏

مطالعات جدید درباره‌ی دولت، سیاست و جامعه‌ی ایران غالبا بر پایه‌ی نظریه‌هایی انجام گرفته است که برای مطالعه‌ی جامعه‌ی اروپایی پدید آمده‌اند و همین باعث ناکامی آن نظریه‌ها در تبیین برخی از پدیده‌ها و رویدادهای تاریخی و اجتماعی ایران شده است. کاتوزیان، باتوجه به این واقعیت، نظریه‌ی جدید و متفاوتی عرضه کرده است که تناوب پیوسته‌ی استبداد و هرج و مرج را ویژگی تاریخ سیاسی ایران می‌شمارد. در کتاب حاضر،‌ این نظریه به‌طور تفصیلی و کامل با تحلیل شواهد تطبیقی از تاریخ ایران و اروپا در زمینه‌‌ی چگونگی مالکیت،‌ قانون، مشروعیت، عصیان، تحرک اجتماعی، و غیره عرضه شده است. پس از آن این نظریه، به عنوان الگوی جامعه‌شناسی تاریخی ایران،‌ در مورد رویدادهای پایان قرن نوزدهم ایران به‌کار بسته می‌شود و شواهد فراوانی از رویدادهای این دوره‌ی نسبتاً کوتاه در تأیید آن دیدگاه به دست می‌آید. نظریه‌ی یادشده به‌نوبه‌ی خود در فهم و تحلیل وقایع و تحولات سیاسی و اجتماعی ایران در این دوره راه‌گشاست.

این کتاب ترجمه‌ای است از کتاب State And Society In Iran: The Eclipse Of The Qajars And The Rise Of The Pahlavis به‌قلم حسن افشار که نخست در ۱۳۷۹ و سپس با بازبینی و اصلاحات مؤلف کتاب، محمدعلی همایون کاتوزیان، در ۱۳۸۰ از سوی نشر مرکز به‌چاپ رسید.

● برای آگاهی یافتن از چگونگی مطالعه این کتاب، ویکی دلسوخته را ببینید.

» دلسوختههای مرتبط:
Historical Dictionary of Iran
چالش برای قدرت و ثروت در جنوب ایران از ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰
زندانها و زندانیان سیاسی دورۀ رضاشاه

نسخه ها

حجم: ۸ مگابایت

دریافت ها: ۱۵۵۸

تعداد صفحات: ۴۸۱




درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.



مشاهده ادامه مطلب

خیانت زرد!


نمایش مشخصات عبدالحسین خورشیدی( پاجی )

صداقت می فروشد
دم بریده روباهی پیر
تا
آغوشی شهوتی خرد!
٭٭٭
وفا را سگ پرسه نزن!
تا گرگ و میش همبستر اند،
گوش چوپان
بدهکار هیچ پژواک نیست!
٭٭٭
با تبانی خفاش و
جغد
برای قتل آفتاب،
آقای

شاعر:عبدالحسین خورشیدی( پاجی )

مشاهده ادامه مطلب

دانلود کتاب خدامحوری در تفکر اسلامی و فلسفه مالبرانش

آکادمی زبان صمیمی


دوره رایگان مشاوره کنکور و انگیزش تحصیلی

هرگاه سه مفهوم «خدا»، «انسان» و «طبیعت» را از یک سو و مفهوم «علیت» را از سوی دیگر در نظر آوریم و رابطهِ علیت را همراه با لوازم فلسفی آن که همانا ضرورت ترتّب معلول بر علت و نفی استقلال از معلول در برابر علت و سنخیت میان علت و معلول است بر مناسبات میان این سه مفهوم اطلاق کنیم با مجموعه ای از مسائل فلسفی شگفت انگیز روبه رو می شویم که از دیرباز تا امروز اندیشه آدمی را به خود مشغول داشته است. در طول تاریخ اندیشه ها، پاسخ های بسیاری به این مسأله داده شده است. نویسنده «نظریهِ موقعیت» فیلسوف غربی نیکولا مالبرانش و «نظریه کسب» متفکران اسلامی را به نحو تطبیقی مورد بحث قرار داده و اثری سودمند در زمینهِ فلسفه و کلام مقایسه ای از خود به جای نهاده است. بین متفکران اسلامی نیز به آراء متکلمان اشعری اکتفا نشده و کل قلمرو تفکر اسلامی مورد توجه قرار گرفته و در نهایت، راه حل این مسأله در عرفان اسلامی و حکمت متعالیه صدرالدین شیرازی بررسی شده است.

حق تکثیر: انتشارات حکمت – ۱۳۸۳ – تهران

● برای آگاهی یافتن از چگونگی مطالعه این کتاب، ویکی دلسوخته را ببینید.

» دلسوختههای مرتبط:
رد تصوف و حکمه الاشراق
مذهب اصالت عشق
مقالات شمس تبریزی

نسخه ها

حجم: ۷ مگابایت

دریافت ها: ۴۴۳

تعداد صفحات: ۵۳۶




درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.



مشاهده ادامه مطلب

رهاترین آواز


نمایش مشخصات آرش آزرم

در من
گرگی
تنهایی اش را می زید
در دوردست ترین جغرافیایِ ذهنِ من.

آنجا که
آمیزه ای از جنگل و کوه و تالاب هاست
با مرموزترین و بکرترین فصلهایِ سال
و با ستارگانی که حسِ زمین را
در نبضِ سپیدِ

شاعر:آرش آزرم

مشاهده ادامه مطلب

درباره خصوصی‌سازی فضا – دلسوخته

سیاستمداران و احزاب با حمایت ثروتمندان در حال قانونی‌کردن خصوصی‌سازی فضا هستند تا همان الگوی قرن‌های گذشته بار دیگر تکرار شود. اما این بار بر سطح اجرام فضایی نیروی کاری برای استثمار وجود نخواهد داشت و انسان‌ها باید از زمین به آنجا منتقل شوند. آیا این نمایی امیدوارکننده برای بشریت است؟ باید به تجربیات گذشته و وضعیت امروز نگاهی انداخت.

لوکزامبورگ، این بهشت مالیاتی سرمایه‌داری زمینی، در فکر جذب شرکت‌های معدنی دوران فضاست تا همچنان به جذب سرمایه در دورانی جدید ادامه دهد. سیاستمداران و احزاب با حمایت ثروتمندان در حال قانونی‌کردن خصوصی‌سازی فضا هستند تا همان الگوی قرن‌های گذشته بار دیگر تکرار شود. اما این بار بر سطح اجرام فضایی نیروی کاری برای استثمار وجود نخواهد داشت و انسان‌ها باید از زمین به آنجا منتقل شوند. آیا این نمایی امیدوارکننده برای بشریت است؟ باید به تجربیات گذشته و وضعیت امروز نگاهی انداخت.

در قرون گذشته، کاشفان و ماجراجویان به نام امپراطوری‌ها گوشه‌ گوشه‌ی زمین را «فتح» کردند. به نام کشف جهان‌های نو کشتی‌های اکتشافی – نظامی دریاها را پیمودند تا مردمان جهان‌های «کشف شده» را تحت قدرت تکنولوژیک و نظامی برترشان به نفع خود به کار گرفتند.

شلیک تفنگ‌های هلند به مدد قلع استثمار شده از اندونزی ممکن شد و ثروت پرتغال و بریتانیا از استثمار معادن آمریکا و آفریقا و آسیا میسر. از اندونزی و هند و خاورمیانه تا آمریکا و آفریقا، شرکت‌ها و سرمایه‌های خصوصی نقشی اساسی در پیشبرد سیاست‌های استعماری داشته‌اند. پس از «کشف» آمریکا به وسیله سفیدپوستان اروپایی، میلیون‌ها آفریقایی از خانه و خانواده‌ی خود به زور جدا شده و به آمریکا منتقل شدند تا به بردگی گرفته شوند. کشورهای پیشرو تکنولوژیک برای شرکت‌های خود حق مالکیت بر جان و مال مردم مناطق دیگر زمین قایل بودند. الگویی که بار دیگر در حال تکرار شدن است؛ خصوصی‌سازیِ نه تنها هر آنچه بر زمین جای دارد که حتی ورای آن.

شرکت‌های خصوصی به شکلی فعال وارد عرصه‌ی فضا شده‌اند و طرح‌های بلندپروازانه‌ای برای یافتن فلزات گرانبها، تکنولوژی حمل و نقل و ماهواره‌ای و حتی ایستگاه‌های فضایی روی کرات دیگر دارند.

کشورهای پیشرفته یک به یک در حال وضع قوانینی در به رسمیت شناختن حق مالکیت بر چیزهای ورای جو زمین هستند. آمریکا در سال ۲۰۱۵ قانونی وضع کرد که به شرکت‌های آمریکایی اجازه می‌دهد بر «هر آنچه در فضا یافتند» مالکیت داشته باشند. پیش از این بر اساس پیمان‌نامه‌ای، فضا و اجرام ماورای جو به هیچ کشور و دولتی تعلق نداشت.

شرکت‌های خصوصی به شکلی فعال وارد عرصه‌ی فضا شده‌اند و طرح‌های بلندپروازانه‌ای برای یافتن فلزات گرانبها، تکنولوژی حمل و نقل و ماهواره‌ای و حتی ایستگاه‌های فضایی روی کرات دیگر دارند.

آغاز عصر فضا

یک دهه پس از پایان جنگ‌جهانی دوم و در میانه‌ی رقابت اتمی آمریکا و شوروی، پیشرفت موشک‌های پیشرانه، آغازگر دورانی نوین بود. در ۱۹۵۷میلادی، دانشمندان شوروی یک توپ فلزی از بایکانور قزاقستان به فضا پرتاب کردند که تا ۲۳روز سیگنالی به زمین مخابره می‌کرد. اسپوتنیک-۱ اولین ساخته‌ی دست بشر بود که به فضا می‌رفت. ۴ماه بعد با پرتاب اکسپلورر-۱ توسط آمریکا، رقابتی بین دو ابرقدرت آغاز شد که تا پایان جنگ سرد ادامه یافت.

اسپوتنیک-۱ نخستین ساخته‌ی دست بشر بود که در سال ۱۹۵۷ به فضا رفت. این آغاز دوران فضا برای بشر بود

در ۱۹۶۷میلادی پیمانی جهانی برای صیانت از استفاده‌ی صلح‌آمیز از فضا شکل گرفت که ۱۰۷کشور به آن پیوستند. پیمان فضایی ماورای‌جو(که ایران آن را امضا کرده اما تصویب نکرده است) بر مسئولیت‌پذیری کشورها در فعالیت‌های فضایی تاکید دارد. این پیمان استقرار سلاح‌های کشتارجمعی و غیرمتعارف را در فضا ممنوع می‌کند و دولت‌ها را مسئول عملکرد شرکت‌های خصوصی در فضا می‌داند. پیمان فضایی ۱۹۶۷ بر آزاد بودن حق دسترسی و استفاده صلح آمیز همه‌ی کشورها از فضا و اجرام فضایی تاکید می‌کند.

تکنولوژی فضایی

تلاش و سرمایه‌گذاری دولت‌ها در رقابت فضایی، به خلق تکنولوژی‌هایی انجامید که در زندگی روزمره‌ی ما هم دیده می‌شود. از سیستم‌های تشخیص دود و اطفای حریق تا دستگاه‌های تصفیه‌ی آب، تایر، پتوی نجات و اندام مصنوعی و روباتیک؛ همه و همه در رقابت‌های فضایی به دست آمدند و وارد زندگی روزمره‌ی ما شدند. تاثیر تکنولوژی‌های ابداع شده برای فضا در زندگی ما بسیار گسترده است.

اکنون، پس از چند سال، شرکت اسپیس‌ایکس موفق شده بوسترهای پرتاب‌کننده‌ی ماهواره‌های خود را پس از پرتاب به سلامت به زمین بنشاند و از آنها برای پرتاب‌های دیگر مجددا استفاده کند. آیا این تکنولوژی در اختیار دیگران قرار خواهد گرفت؟ آیا دستاوردهای تکنولوژیک و علمی‌ای که در طی پروسه‌ی تکمیل پروژه‌های خصوصی فضایی تولید می‌شوند به همه تعلق خواهد داشت؟

شرکت‌های خصوصی، اختراعات و ابداعات کارگران‌شان را به نام خود ثبت «پتنت» می‌کنند. از شرکت‌های دارویی تا تولید بذر و سیلیکون. پتنت‌ها و مشکلات ناشی از آنها امروزه به موضوعی آشنا برای شهروندان دوران دیجیتال تبدیل شده‌اند. تکنولوژی فضایی با داشتن شاخه‌های بسیار، دنیایی نو برای کاوش و تولید دانش و تکنولوژی پیش روی ما می‌گذارد. تکنولوژی‌هایی که در مالکیت خصوصی شرکت‌ها خواهند ماند و سرعت رشد و تاثیرگذاری‌شان زندگی ما را محدود می‌کند.

شاید عده‌ای بگویند این داستان‌سرایی است و سرمایه‌داری مسئولیت‌پذیر شده و دیگر قرن ۱۶ام نیست. اصلا به این همه تکنولوژی جدید که گوگل و اپل و رویلزرویلز برایمان به ارمغان آورده‌اند نگاه کنید! این فکر اما تنها رویایی خیال‌نواز است. تجربه‌ی همین چند دهه‌ی اخیر، خلاف این را به ما می‌گوید.

تنها امکان ما برای استفاده از این دستاوردها خریدن محصولات بعدی شرکت‌هاست. انحصارات خصوصی به ورای قلمرو زمین امتداد خواهد یافت. اگر در گذشته توانایی‌های انحصاری تولید و کنترل تنها در دست دولت‌ها بود (که می‌توانند تحت تاثیر نظارت و فشار اجتماعی قرار گیرند) امروز شرکت‌های بزرگ هیچ لزومی در پاسخگویی به «مردم» نمی‌بینند. مگر آنکه دولت‌ها با وضع قوانینی آنها را مجبور کنند.

عصر استثمار فضایی

تصویر کلونی‌هایی ایزوله در فضا و کرات دیگر که تحت مالکیت خصوصی و خارج از نظارت دولت‌ها اداره می‌شوند، نمایی نگران‌کننده از بازگشت نوع جدیدی از برده‌داری را به ذهن متبادر می‌کند. استفاده از مردمی تحت کنترل برای پیشبرد پروژه‌های بلندپروازانه و خطرناک. شاید عده‌ای بگویند این داستان‌سرایی است و سرمایه‌داری مسئولیت‌پذیر شده و دیگر قرن ۱۶ام نیست. اصلا به این همه تکنولوژی جدید که گوگل و اپل و رویلزرویلز برایمان به ارمغان آورده‌اند نگاه کنید! این فکر اما تنها رویایی خیال‌نواز است. تجربه‌ی همین چند دهه‌ی اخیر، خلاف این را به ما می‌گوید.

بسیار پیش از آنکه موضوع گرمایش جهانی مورد توجه عمومی و سپس دولت‌ها قرار گیرد، شرکت‌های انرژی از آن مطلع بوده‌اند و تلاش کرده‌اند روی آن سرپوش بگذارند. همان شرکت‌ها امروز از تغییر به انرژی‌های پاک می‌گویند. این تغییر بر اثر فشار عمومی و نهادهای مردمی بر آنها به دست آمده. یا مثلا به تغییرات اخیر در امریکا و کشورهای دیگر درباره‌ی «بی‌طرفی شبکه» نگاه کنید. اینترنت از زمان شکل‌گیری، شبکه‌ای بی‌طرف بوده است که در آن منابع شبکه به شکل اشتراکی بین همه توزیع می‌شد. اما با فشار شرکت‌های خصوصی اکنون این موضوع (از جمله در ایران) نقض می‌شود. ارایه‌دهندگان اینترنت با اختصاص پهنای باند بیشتر به شرکای اقتصادی‌شان، عملا حق دسترسی بدون تبعیض به وب را از کاربران می‌گیرند. فعالان حوزه‌ی فناوری این را نوعی سانسور می‌دانند.

شاید تا چند دهه تنها افرادی متخصص و گاه جاه‌طلب سراغ ماموریت‌های پرخطر فضایی بروند و احتمالا نقش عمده کار در دهه‌ی آغازین سرمایه‌داری فراسیاره‌ای، بر عهده‌ی روبات‌ها باشد، اما دیر یا زود با افزایش جمعیت و کاهش امکان تولید غذا روی زمین، تمایل عمومی برای مهاجرت از سیاره به این کلونی‌ها بیشتر خواهد شد و گروه‌های انسانی به مراکزی تحت مالکیت خصوصی مهاجرت خواهند کرد.

از طرفی اگر می‌خواهیم شانس بقای خود را در جهان افزایش دهیم، چاره‌ای هم جز گسترش پهنه‌ی زندگی خود به ورای سیاره نداریم اما خصوصی‌سازی در فضا، توانایی کنترل و تحمیل بی‌حدی به شرکت‌ها خواهد داد. تعاریف مختلفی از بردگی ارائه می‌شود. دیگر دوران غل و زنجیر نیست. مردمی تحت کنترل که برای تامین نیازهای خود وابسته باشند، آزادی یا امکان ترک کار یا محل زندگی خود را نداشته باشند، زندگی‌شان تحت تاثیر سیاست‌های دیگرانی که از آنها کار می‌کشند تعیین شود، برده محسوب می‌شوند.

امروز پرتاب ماهواره‌ها و ارسال آب و غذا به ایستگاه فضایی بین‌المللی، خصوصی شده. به زودی انتقال انسان به مدار هم توسط شرکت‌های خصوصی انجام خواهد گرفت. تا ایستگاه‌های فضایی خصوصی(بخوانید هتل‌های فضایی) تنها یکی دو دهه فاصله داریم. نگاه به آینده‌ای که برای این مسیر قابل تصور است، می‌تواند اشتیاق کورمان از پرتاب فضاپیماهای خصوصی را به نگرانی برای نسل آینده تبدیل کند.

مسیری دیگر

دولت‌ها (در حالی که بودجه‌های هنگفت نظامی تخصیص می‌دهند) از هزینه‌ی بالای تحقیقات، توسعه و نگهداری تکنولوژی‌های فضایی می‌گویند و اینکه با سپردن پروژه‌ها به شرکت‌های خصوصی می‌توان در هزینه‌ها صرفه‌جویی کرد. ایلان ماسک در صحبتش پس از پرتاب «فالکون-هوی» از کاهش هزینه‌های پرتاب محموله‌ها به فضا تا یک سوم سخن گفت. این کاهش هزینه بیشتر مربوط به توانایی بازیافت بوسترهای پرتاب‌کننده است که می‌توان بارها از آنها استفاده کرد اما تکنولوژی آن فعلا انحصارا در مالکیت شرکت اسپیس‌ایکس است.

فالکون هوی اسپیس‌ایکس

همچنین شرکت «بلو-اوریجین» می‌تواند با استفاده از هواپیماهایی مخصوص افراد و بارها را به فضا برساند. شرکت‌های دیگری مثل لاکهید مارتین و بویینگ هم تکنولوژی‌های اختصاصی خود را دارند. شاید خروجی نهایی شرکتی خاص هزینه‌های یک پرتاب را کاهش دهد اما منابع و سرمایه‌ای که در رقابت از دست می‌رود چه؟ آیا نمی‌توان روش موثرتری برای سازماندهی غیرخصوصی و تخصیص منابع به پژوهش پیدا کرد؟

در ضمن نیروی کار این شرکت‌ها از مدارس عمومی و دانشگاه‌هایی بیرون خواهند آمد که توسط ثروت‌های عمومی مردم کشورهای مختلف تامین شده‌اند. نیروی کاری که برای بقا باید کاری داشته باشد و غذایی تهیه کند. حاصل کار ذهنی و جسمی این نیروی کار، این‌بار در ابعادی به وسعتی بیش از سیاره‌ی زمین به جیب سرمایه‌داران واریز خواهد شد.

اگر می‌خواهیم شانس بقای خود را در جهان افزایش دهیم، چاره‌ای هم جز گسترش پهنه‌ی زندگی خود به ورای سیاره نداریم اما خصوصی‌سازی در فضا، توانایی کنترل و تحمیل بی‌حدی به شرکت‌ها خواهد داد.

می‌توان با افزایش منابع سازمان‌های تولید علم عمومی از جمله سازمان‌های فضایی دولتی و باز کردن دسترسی همگانی به داده‌ها و پژوهش‌ها، تمایل عمومی به دانش و نرخ تولید آن را افزایش داد. علاقه‌مندسازی دانش‌آموزان و مشارکت دادن آنها در پروژه‌های علمی و تکنولوژیک به همراه ساختار آموزشی‌ای که بر پرورش نگاهی نقادانه تلاش داشته باشد، می‌تواند نسلی برای فعالیت و نظارت جمعی بر تکنولوژی به طور عام و تکنولوژی فضایی به صورت خاص تربیت کند.

از دهه ۷۰میلادی وحشتی از ویرانی در علمی-تخیلی‌های عامه‌پسند شکل گرفت. پاسخ این سوال شاید تعبیری بر این ترس باشد.

 

پارادوکس فرمی و پایان انسان

امروز سرمایه‌ی ۶نفرِ از ثروتمندترین افراد زمین، از آنچه نیمی از مردم این سیاره دارند بیشتر است. سرمایه‌داری سیاره‌ای‌مان پس از خلق آینده‌ای ویران‌شهری (دیستوپیایی) در اذهان زمینیان، حالا در فکر گسترش قلمرو خود به کرات دیگر است. به مدد تکنولوژی سیلیکون، نفوذ و کنترل بیشتری بر زندگی ما دارد و به زودی با به دست‌آوردن قلمروهای خصوصی شده در فضا، دورانی جدید از امپراطوری‌ها را آغاز خواهد کرد.

این تصویری خیالی از آینده نیست. تاریخ غنی ویرانگری‌های سرمایه‌داری هنوز به قدرت جربان دارد و می‌توان از آن آموخت. پیش از آنکه عصر سرمایه‌داری فضایی آغاز شود باید به آن فکر کرد، درباره‌ی آن صحبت کرد و دست به عمل جمعی زد. حتما بعضی خواهند گفت امروز مشکلات به مراتب حادتری وجود دارد تا سرمایه‌داری فراسیاره‌ای، آن هم چند دهه‌ی دیگر. شاید درست باشد. امروز مشکلات حاد و نزدیک‌تری وجود دارند اما دهه‌ها در تاریخ انسان به چشم بر هم‌زدنی می‌مانند. اگر از امروز به آینده فکر نکنیم، روزی خود را در آینده خواهیم یافت ناتوان‌تر از امروز برای تغییرش.

فضاپیمای ویرجین گلکتیک

تخمین زده می‌شود تنها در کهکشان ما ۴۰میلیارد سیاره‌ی زمین-مانند وجود داشته باشند. سیاراتی که احتمالا بتوانند پشتیبان حیات باشند (آنطور که امروز حیات و پیچیدگی‌هایش را درک می‌کنیم). بسیاری از آنها میلیون‌ها سال پیش از زمین وجود داشته‌اند و عقل سلیم می‌گوید دستکم روی تعدادیشان باید حیات هوشمند شکل گرفته باشد. اگر امروز پس از ۲۵۰هزار سال، «انسان خردمند»، از دشت‌های افریقا به عصر تسخیر کرات دیگر رسیده، پس آنها هم باید در مدت زمانی کم و بیش، وارد این عصر شده باشند.

اما ما به هر طرف نگاه می‌کنیم هیچ اثری از این تمدن‌های هوشمند نمی‌یا‌بیم. این موضوع به «پارادوکس فرمی» مشهور است.

یکی از توضیحات پارادوکس فرمی، از «فیلتر بزرگ» حرف می‌زند. شاید تمدن‌های هوشمندی پیش از ما شکل گرفته باشند. شاید به تکنولوژی دست یافته باشند. شاید وارد عصر فضا هم شده باشند. اما مسیری که در پیش گرفته‌اند، پیش از آنکه از سیاره‌ی مادرشان مستقل شوند، نابودشان ساخته.

فیلتر بزرگ، توضیحی تاریک برای پارادوکس فرمی است. آیا سرمایه‌داری فراسیاره‌ای به ما برای گذر از این فیلتر کمکی خواهد کرد؟

 

مشاهده ادامه مطلب

فریب عشق


نمایش مشخصات ابوذر مهری

من هرگز نگفته ام
به پای عشق کسی وفادار نباشید!
اما می گویم
سن از پنجاه که گذشت
آنوقت که
خواهید فهمید
تنها فریبی که نباید می خوردیم
فریب عشق بود
که تاوانش به قیمت جان آدمی ست . . .

شاعر:ابوذر مهری

مشاهده ادامه مطلب

ششمین شمارۀ فصلنامۀ «ترجمان علوم انسانی» منتشر شد

 


دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۶ ۰۸:۰۳

 

ششمین شمارۀ فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی، نوبت زمستان ۱۳۹۶، در ۳۶۰ صفحه منتشر شد. علاوه‌بر مطالب منتخب فصل گذشتۀ وب‌سایت ترجمان، می‌توانید ۱۰ مطلب جدید را نیز در این شماره بخوانید. این شماره شامل آثاری است از اولیویه روآ، یوول هراری، جولین باگینی، فرانک فوردی، سایمون کریچلی، نیکلاس کار، تاد مِی، ری مانک، پیتر آدامسون و جان گری. نزدیک به ۹۰ درصد مطالب این شماره از فصلنامه شامل متن‌ها و گفت‌وگوهایی است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شده‌‍‌اند.

تخمین زمان مطالعه : ۳ دقيقه

 

 

ترجمان — ششمین شمارۀ فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی، نوبت زمستان ۱۳۹۶، با حمایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات منتشر شد. این شماره از فصلنامه، که در ۳۶۰ صفحه چاپ شده است، به قیمت پانزده هزار تومان به فروش می‌رسد. این شماره، علاوه‌بر گزیده‌‌ای از بهترین مطالبی که فصل پیش در وب‌سایت ترجمان منتشر شده‌اند، ۱۰ مطلب جدید نیز در بر دارد. ششمین شمارۀ ترجمان را می‌توانید از امروز در کتابفروشی‌ها و روزنامه‌فروشی‌های سراسر کشور یا به‌صورت اینترنتی خریداری کنید.

نزدیک به ۹۰ درصد از مطالبی که در این شماره خواهید خواند متن‌هایی است که در سال «۲۰۱۷» منتشر شده‌اند. گفتن این نکته نیز خالی از لطف نیست که در مقایسه با دیگر شماره‌های امسال، فصلنامۀ ششم، بیشترین تعداد از پربازدیدهای سایت در سال ۹۶ را به خود اختصاص داده است.

در بخش نوشتار ششمین فصلنامۀ ترجمان مطالبی را از نویسندگانی همچون فرانک فوردی، جولین باگینی، نیکلاس کار و پیتر آدامسون خواهید خواند. بخش گفت‌وگو نیز از نام‌های آشنای عرصۀ تفکر خالی نیست. در این بخش مصاحبه‌هایی با سایمون کریچلی، الیزابت کولبرت، برونو لاتور، رابرت ساتن و تیم هارفورد ترجمه شده است.

در بخش بررسی کتاب با کتاب‌هایی آشنا می‌شوید که اکثرشان در سال گذشته روانۀ بازار علم شده است. از جملۀ آن‌ها یادداشت‌هایی دربارۀ یک کشور خارجی، نوشتۀ سوزی هنسن، است که نیویورک مگزین به آن لقب «بهترین کتاب سال» را داده است. علاوه‌بر یک مرور کتاب، برشی از این کتاب در این شماره آمده است. به من گفتند تنها بیا یکی دیگر از بهترین کتاب‌های منتشرشدۀ سال ۲۰۱۷ است که روزنامه‌نگار مراکشی‌الاصل، سعاد مخنت، آن را نوشته است. در مطلب «به‌من گفتند تنها بیا: اولین زنی که با یک فرماندۀ داعش مصاحبه کرد و زنده ماند» و «چرا جهاد را انتخاب می‌کنند» می‌توانید دربارۀ این کتاب بیشتر بدانید. دیگر مطالبِ قسمت پایانیِ فصلنامۀ ترجمان مرور کتاب‌هایی است به قلم نویسندگانی همچون اولیویه روآ، یوول نوآ هراری، جان گری، متیو کرافورد، و ویلیام دیویس.

همکاری با بازار اینترنتی کاروژ و راه‌اندازی سامانۀ اشتراک و فروش اینترنتی فصلنامۀ ترجمان، در فصل گذشته دسترسی خوانندگان به شمارۀ پنجم و شماره‌های قبلی فصلنامه را آسان‌تر کرده و استقبال مخاطبان را در پی داشت. تخفیف‌های ویژه، ارسال رایگان فصلنامه به تمامی نقاط ایران و خرید شماره‌های پیشین ترجمان مزیت‌های خرید فصلنامه از سامانۀ اشتراک و فروش اینترنتی فصلنامۀ ترجمان است. می‌توانید علاوه‌بر ششمین شمارۀ فصلنامه و شمارهای پیش از این، اشتراک تمامی شماره‌های سال ۱۳۹۷ را نیز از طریق این سامانه خریداری کنید.

مخاطبانی که علاقه‌مندند نسخۀ پی‌دی‌اف و رنگیِ فصلنامه را تهیه کنند، می‌توانند آن را از برنامک‌های طاقچه، فیدیبو، و پاتوق کتاب خریداری کنند. لینک سایت‌های عرضه‌کنندۀ این خدمات در صفحۀ خرید اینترنتی وب‌سایت ترجمان درج شده است. به‌زودی فهرست کتاب‌فروشی‌ها و روزنامه‌فروشی‌های عرضه‌کنندۀ ششمین شمارۀ ترجمان نیز در شبکه‌های اجتماعی منتشر خواهد شد.

با انتشار هر شماره از فصلنامه، خوانندگان تصاویر فصلنامۀ خودشان و مطالب و فعالیت‌های ترجمان را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند. این اتفاق، علاوه‌بر اطلاع‌رسانی به دوستان و آشنایان در فضای مجازی، باعث دلگرمی ما می‌شود. امیدواریم که همچنان در شبکه‌های اجتماعی ترجمان همراهمان باشید و با نظرات و پیشنهادهایتان ترجمان را در ارتقای کیفیت فعالیت‌هایش، همچون گذشته، یاری کنید.

برای دریافت اطلاعات تکمیلی و آگاهی از نام و نشانی عرضه‌کنندگان فصلنامۀ ترجمان در شهرهای مختلف، با همکاران ما تماس بگیرید:

• شرکت پخش ققنوس: ۶۶۴۰۸۶۴۰-۰۲۱
• شرکت نشرگستر امروز: ۵۴۰۸۱۰۰۰-۰۲۱
• وب‌سایت کاروژ: ۲۲۹۶۸۲۴۴-۰۲۱
• مؤسسۀ ترجمان: ۸۸۸۰۲۰۹۰-۰۲۱
برای خرید اینترنتی اینجا کلیک کنید.

 

 

مشاهده ادامه مطلب