تصورتان از جنسیت و تمایل جنسی را تغییر دهید

زنان سیبیلو و مردان بی‌ریش | افسانه نجم‌آبادی | آتنا کامل و ایمان واقفی

بالاخره منتشر شد. این کتاب که البته فعلا بخش اولش چاپ شده، اثر جنجالی و بنیان‌شکن افسانه نجم‌آبادی پژوهشگر حوزه تاریخ و جنسیت است. همانطور که از عنوانش پیداست، «زنان سیبیلو مردان بی‌ریش» نجم‌آبادی تصورات شما را از زنانگی و مردانگی به هم می‌ریزد. او نشان می‌دهد که این تصورات چقدر تاریخی اند و چطور مدرنیته و ارتباط با اروپا، جنسیت و تمایلات جنسی را در میان ایرانیان عمیقاً دگرگون کرده است. اما نوشته‌های نجم‌آبادی سوای یافته‌ها یا مدعیات همیشه چالش‌برنگیزشان، از دو جهت دیگر هم منحصر به فردند:

محوریت جنسیت: نجم‌آبادی برخلاف عموم تاریخ‌نگاریهای با موضوع ایران که یا مباحث مربوط به جنسیت را در حاشیه‌ قرار داده و در بهترین حالت فصلی به آن اختصاص می‌دهند و یا به کل به آن بی‌توجه‌اند، جنسیت را در محور و مرکز پژوهشگری خود قرار می‌دهد. پژوهشگری او به روشنی وامدار نظریه‌پردازان حوزه جنسیت است، اما تفاوتی بنیادی با بسیاری از پژوهشگران همین حوزه نیز دارد. نجم‌آبادی جنسیت را نه به مثابه موضوعی جداگانه و منفرد، بلکه به عنوان یکی از هسته‌های تحولات تاریخی و اجتماعی بررسی می‌کند. عنصری که از یک‌سو متاثر و برساخته زمانه و گفتمان‌های اجتماعی و سیاسی‌ست، و از سوی‌دیگر متقابلا در تحولات اجتماعی عمیقا تاثیرگذار و جهت‌بخش است.

تاریخ‌نگاری تصویری: روش تاریخ‌نگاری نجم‌آبادی نیز در میان پژوهش‌های تاریخ ایران متفاوت است. او خودش در مقدمه کتاب می‌نویسد «استفاده از متون تصویری به عنوان داده‌های اولیه برای نگارش تاریخ اولویتی را که ما معمولا برای متون نوشتاری قائل می‌شویم به چالش می‌کشد… اغلب تصور بر این است که متون نوشتاری خودبسندگی و شفافیت دارند و متون بصری فاقد آن‌ هستند.» اما نجم‌آبادی تصویر را به مثابه متن و در نقش «ته‌نشستی از مهم‌ترین معانی فرهنگی» در نظر می‌گیرد و به این ترتیب مرزهای میان هنر، باستان‌شناسی و تاریخ اجتماعی را مخدوش می‌کند. این اثر با نثر جذاب روایی و ترجمه روان و دقیق آتنا کامل و ایمان واقفی، نه فقط برای تاریخ‌دوستان که برای همه کسانی که به مطالعه جنسیت و کوییر، مدرنیته و تاریخ هنر علاقه‌مندند و باقی آنهایی که دوست دارند به چالش کشیده شوند، جذاب خواهد بود.

مشاهده ادامه مطلب

افسرده جان


نمایش مشخصات علی قیصری

من آن افسرده جانِ تیــره بختم
کـه افتــاد از بلنـــدی ها درختـم
از آن روزی کـه اقبالم کـج افتاد
به زیر دست و پای سنگ

شاعر:علی قیصری

مشاهده ادامه مطلب

دانلود کتاب درمان با گیاهان دارویی (جلد چهارم)

Hiweb
بوکیار - دانلود کتاب های انگلیسی دانشگاهی و علمی



درمان با گیاهان دارویی (جلد چهارم)

از مقدمه کتاب:

برای درمان قبل از همه ما معتقدیم که با پزشک خانوادگی خود همیشه در تماس باشید. در جامعه امروز همه ما نیاز به یک پزشک خانوادگی داریم، زیرا شناخت درد مهم است. هنگامیکه درد شناخته شد آنجاست که از داروهای مورد نیاز می توان استفاده کرد. اگر میخواهیم با گیاه درمان کنیم بهتر است که ابتدا از میوه های موجود و یا سبزی ها استفاده کنیم، سپس به گیاهان داروئی مراجعه کنیم. در بین مردم مرسوم است که گیاهان داروئی هیچ ضرری ندارد در حالیکه چنین نیست. اگر ما گیاهان داروئی را بی رویه استفاده کنیم ضرر آن غیرقابل جبران است. قبل از استفاده از گیاه نسبت به آن آشنای پیدا کنید سپس اقدام به مصرف آن نمایید…

● برای آگاهی یافتن از چگونگی مطالعه این کتاب، ویکی دلسوخته را ببینید.

» دلسوختههای مرتبط:
روشهای از بین بردن چین و چروک پوست
فیزیولوژی مغز انسان
تغذیه در ماه رمضان

نسخه ها

حجم: ۳ مگابایت

دریافت ها: ۳۵۹۶

تعداد صفحات: ۲۳۹




درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.



مشاهده ادامه مطلب

اقیانوسی از پلاستیک | دلسوخته

وقتی در مغازه از فروشنده می‌خواهم به جای کیسه پلاستیکی تمام خریدم را در کیسه پارچه‌ای‌ام بگذارد، گاهی با بی‌میلی و گاهی با نیشخند خواسته‌ام را اجرا می‌کند. بسیاری از اطرافیان هم نسبت به تلاشم برای تفکیک زباله و کاهش دور ریختن کیسه پلاستیکی بی‌تفاوت‌اند؛ بعضی می‌گویند بی‌تاثیر است و یا اینکه به زحمت زیادی که می‌برد، نمی‌ارزد. اما اتفاقا این از جمله معضلاتی است که خواست جمعی (تولید کننده ومصرف کننده) در بهبود آن نقشی حیاتی دارد. باید برای تغییر روند استفاده بی‌رویه از کیسه‌های پلاستیکی و عدم بازیافت زباله کاری کرد.

به طور دقیق نمی‌دانم چرا اما بیشتر زباله‌های پلاستیکی در نهایت روانه دریا می‌شوند. تقریبا ۸ میلیون تن پلاستیک هر ساله به اقیانوس‌های جهان فرو ریخته می‌شود. حدود ده روز پیش یک نهنگ، فاجعه اقیانوس‌های‌مان را در شکمش به ساحل آورد. حیوان بیچاره که حدود ۸ کیلوگرم پلاستیک خورده بود دیگر نمی‌توانست غذا بخورد و دست آخر در سواحل جنوبی تایلند با کیسه‌های پلاستیکی در شکم جان داد. غم‌انگیزتر اینکه این نهنگ فقط یکی از صدهزار پستاندار دریایی بود که سالانه در کنار بیش از یک میلیون پرنده دریایی، جانشان را به خاطر آلودگی پلاستیکی از دست می‌دهند.

به مناسبت روز جهانی اقیانوس‌ها که مصادف با ۱۸ خرداد است، خوب است مسیرپلاستیک بازیافت نشده را با هم طی کنیم:

پلاستیک > دریا یا اقیانوس> میکرو پلاستیک یا ریزپلاستیک>  غذای ماهی و سایر حیوانات دریایی > سفره ما

پلاستیک > گورستان پسماند شهری یا خاک‌چال > شکستن به ریز پلاستیک و شسته شدن و راه یافتن به منابع آب زیر زمینی > سفره ما (بیش از ۸۰ درصد آب لوله‌کشی حاوی ریز پلاستیک است و باورش سخت است که این درصد در آب بطری‌ها به مرتب بیشتر است.)

http://www.grida.no/resources/6929

امسال هدف روز جهانی اقیانوس‌ها بر معضل آلودگی پلاستیک متمرکز است. هم‌چنین روز جهانی محیط زیست که چهار روز پیش بود نیز با شعار «غلبه بر آلودگی پلاستیکی» به این معضل پرداخت. ای‌کاش سفره‌ها و نی‌ها و سایر ظروف یکبار مصرف را می‌شد یک‌شبه به فراموشی سپرد. اما معضل آلودگی پلاستیک به این سادگی تمام نخواهد شد و برای همین روزهایی مثل ۱۸ خرداد نامگذاری می‌شوند تا ما درکنار هم فکر کنیم که چگونه می‌توانیم به حفاظت و گفتگو در مورد اقیانوس‌ها کمک کنیم. تا ۲۱ تیر که روز «بدون نایلکس» است، یک ماه فرصت داریم تا مصرف پلاستیک، به‌ویژه نایلکس، را از عادتمان خارج کنیم. چه کسانی را می‌شود به این کار دعوت کرد؟

بیشتر سوپرمارکت‌ها در اروپا هزینه اندکی (معادل ۵ پنس) برای کیسه پلاستیکی می‌گیرند. همین باعث شده تا مثلا در انگلستان مصرف کیسه پلاستیکی ۸۵% کاهش یابد[۱]. در کنیا، مالی، کامرون، تانزانیا، اوگاندا، اتیوپی، مالاوی، آفریقای جنوبی، بوتسوانا، مراکش و رواندا قانون دیگر اجازه مصرف نایلکس را نمی‌دهد و متخلفان را جریمه نقدی می‌کند و در مواردی  به زندان هم می‌اندازد. بسیاری از کشورها نیز کیسه کاغذی را جایگزین کیسه پلاستیکی کرده‌اند.

ایران با تولید بیش از ۱۷ هزار تن پلاستیک در سال، یکی از بدترین پیش برندگان این معضل است. بدون قوانین بازدارنده و درخواست مشتری، تغییر این روند تولید هیچگونه توجیه اقتصادی ای برای تولیدکنندگان نخواهد داشت. اگر تولیدکنندگان این محصولات صرفا سود اقتصادی خود را لحاظ می‌کنند، در آن‌سوی دلسوخته ما ایستاده‌ایم؛ و خواست ما می‌تواند نخستین گام در مسیر متوقف کردن تولید کیسه‌های پلاستیکی باشد. ما هم مشتری‌های بدی برای این محصول شیمیایی نیستیم. ایران یکی از ۱۰ کشور نخست دنیا در زمینه مصرف پلاستیک است. اما خب همچنان ابعاد این بحران در کشور مشخص نیست و هیچ برنامه‌ منسجم و یا تغییر قانونی برای مقابله با این معضل یا بحران محیط‌ زیستی در چشم انداز نداریم. کلام آخر اینکه اوضاع مساعد نیست، ولی شاید برداشتن قدمی از جانب ما زاینده حرکتی گسترده تر در مسیر توقف خط تولید کیسه های پلاستیکی باشد.

 

مشاهده ادامه مطلب

کوچ


نمایش مشخصات الکس رفیعی

کوچ
زیستم من یک سال
با عشایر در ایل
ایل قشقایی پارس
شش کلاسه بودم
این سواد
آن زمان خیلی بود
کوچ کردم با ایل
راه رفتیم یک ماه
تا رسیدیم به قشلاق
گاه برگشت
راه را پیمودیم
تا رسیدیم به

شاعر:الکس رفیعی

مشاهده ادامه مطلب

دانلود کتاب درمان با گیاهان دارویی (جلد سوم)

Hiweb
بوکیار - دانلود کتاب های انگلیسی دانشگاهی و علمی



درمان با گیاهان دارویی (جلد سوم)

از مقدمه کتاب:

برای درمان قبل از همه ما معتقدیم که با پزشک خانوادگی خود همیشه در تماس باشید. در جامعه امروز همه ما نیاز به یک پزشک خانوادگی داریم، زیرا شناخت درد مهم است. هنگامیکه درد شناخته شد آنجاست که از داروهای مورد نیاز می توان استفاده کرد. اگر میخواهیم با گیاه درمان کنیم بهتر است که ابتدا از میوه های موجود و یا سبزی ها استفاده کنیم، سپس به گیاهان داروئی مراجعه کنیم. در بین مردم مرسوم است که گیاهان داروئی هیچ ضرری ندارد در حالیکه چنین نیست. اگر ما گیاهان داروئی را بی رویه استفاده کنیم ضرر آن غیرقابل جبران است. قبل از استفاده از گیاه نسبت به آن آشنای پیدا کنید سپس اقدام به مصرف آن نمایید…

● برای آگاهی یافتن از چگونگی مطالعه این کتاب، ویکی دلسوخته را ببینید.

» دلسوختههای مرتبط:
کالبد شناسی بدن انسان (بخش اول)
تجربه های خام خواران و خام گیاهخواران
آلرژی و بیماریهای خود ایمنی

نسخه ها

حجم: ۳ مگابایت

دریافت ها: ۳۷۰۵

تعداد صفحات: ۲۰۱




درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.



مشاهده ادامه مطلب

سرمایه‌داریِ مدرسه | دلسوخته

علی اسعد وطفه، مؤلف کتاب سرمایه‌داری مدرسه در جهانی دگرگون‌شونده، کتاب خود را با عبارتی از داستان «موسم هجرت» اثر ادیب سودانی، طیب صالح آغاز می‌کند: «مدرسه‌ها را بنا کرده بودند تا به ما بیاموزند چطور به‌زبان آن‌ها بله بگوییم.»

 نویسنده از همین نقطه، شروع می‌کند به معرفی همۀ روش‌های تربیتی و شیوه‌هایی که مدارس به‌کار می‌گیرند تا نسلی تربیت کنند که با نظام‌های حاکم سر سازش دارند، چه نظام‌های سیاسی و چه اقتصادی. هرچند وطفه در اثر خود، بیشتر به‌سراغ ابعاد اقتصادی می‌رود.

او همچنین به تعارض رسالت اعلام‌شدۀ مدرسه (تربیت دانش‌آموزانی درست‌کار و دارندۀ قوای فکریِ نوآور) با اهداف پنهان آن (اهدافی در خدمت اقتضائات سرمایه‌داری) اشاره می‌کند و بر همین اساس، اعلام می‌کند مدرسه قداست و بُعد انسانی خود را از دست داده و تبدیل شده است به وسیله‌ای برای تغذیۀ نظام سرمایه‌داری. وطفه سپس پرسش‌هایی جدی پیش می‌کشد: چه بر سر رسالت انسانیِ مدرسۀ معاصر آمده است؟ نقش اخلاقیِ این مدرسه چیست؟ جایگاه این رسالت والا در جهانی پرتحول و شتاب‌زده چیست؟ نقش تمدنی و انسانیِ مدرسۀ امروز در سایۀ جهانی‌شدن به‌سبکی مادی‌گرایانه و خانمان‌برانداز و خزنده چیست؟ آیا مدرسه به نهادی تبدیل شده است که عهده‌دار وظیفۀ تقسیم و طبقه‌بندیِ جامعه است؟

 

سرمایه‌داری در نیم‌سال‌های آموزشی چه می‌کند؟

به‌شکل تفصیلی، باید گفت از دهۀ هشتاد سدۀ پیشین، نظام‌های تربیتی شاهد مجموعه‌ای از اصلاحات بودند که با هدف پاسخ‌گویی به نیازهای زمانه، اجرایی می‌شدند. مهم‌ترین تحولات این عصر، عبارت بودند از انقلاب صنعتی، پدیدۀ جهانی‌شدن و سرمایه‌داری، که برای خود، برنامه‌هایی روشمند تدارک می‌دیدند. این برنامه‌ها مبتنی بودند بر بهره‌مند ساختن بازار سرمایه‌داری از توانمندی‌های همگام با تغییرات پیوستۀ جهانی‌شدن. افزون‌ بر این، توسعۀ فرهنگ مصرف‌گرایی نیز برای تقویت چرخۀ تولیدِ سرمایه‌دارانه، در دستورِکار قرار داشت. ازاین‌رو جامعه [به‌تدریج] به دو قشر تقسیم شد: نخست، طبقۀ کارگر؛ دوم، طبقۀ مصرف‌کننده.

اما نهاد مدرسه چندین دهه در برابر قوانین و دستاوردهای سرمایه‌داری ایستادگی کرد و اجازۀ چنین دخالت‌هایی را نداد. مدرسه در برابر تباه‌ساختن اصول اخلاقی و انسانیِ خود ایستاد و اجازه نداد معیارهای اقتصادیِ مبتنی بر رقابت، بازاریابی، اخاذی، درگیری و سلطه‌جویی، آن اصول را تحریف کنند. درواقع نهاد مدرسه این مسئله را با رسالت خود متعارض می‌دید و آن را موجب خدشه‌دارشدن این رسالت می‌دانست؛ رسالتی متکی بر مهرورزی به دانش، شناخت و فرهنگ.

به‌این‌ترتیب، نهاد مدرسه کوشید خود را از چنگال‌های سرمایه‌داری رها سازد و با گوشه‌گیری بتواند خود و ارزش‌های انسانی‌اش را از آسیب‌ها محفوظ نگه دارد. اما از بخت بد، علی‌رغم تلاش‌های پیشینِ این نهاد، سرمایه‌داری توانست مدرسه را نیز به صف هواداران خود ملحق سازد و آن را مطابق با نگرش و نیاز خود، ازنو سروشکل دهد. مدرسه می‌توانست افرادی تربیت کند که به‌خوبی برای ادای نقش‌های سرمایه‌دارانه و بازاری‌مآب، آماده باشند. به‌این‌ترتیب، آن نگرش تحقق می‌یافت و آن نیاز برطرف می‌شد. توانمندی‌های نظام سرمایه‌داری نیز در خدمت طبقه‌ای کارگری‌پرولتاریایی قرار می‌گرفت که می‌توانست خواسته‌های سرمایه‌داری را تأمین کند و نیازهای آن را پاسخ‌گو باشد.

وطفه از تعجب خود در مواجهه با این موضوع می‌گوید: «کارگران و کارشناسانِ عرصه‌های صنعتی و تولیدی، امروزه خواستار بهبودبخشیدن به اوضاع خود و همسازی با اوضاع اقتصادی و تولیدیِ دائماً متغیرند. فناوری دگرگون می‌شود و در پی آن، تولید نیز تحول می‌یابد. درنتیجه، مسئولیت‌ها و وظایف نیز تغییر می‌کنند. این تغییروتحول، هم پرشتاب است و هم مستمر.» به‌معنای‌دیگر، انسان، سال‌های زیادی از عمر خود را در مدرسه می‌گذرانَد و هنگامی که این مرحله را به‌پایان می‌بَرد، خواستار شرکت در برنامه‌ها و دوره‌هایی آموزشی می‌شود تا از این رهگذر، توانمندی‌ها و کارآزمودگی‌های خود را پیوسته به‌روز و منطبق با نیازهای بازار سرمایه‌داری نگه دارد. و این، نیازمند صَرف مال و وقتی دوچندان، و بیش از هر زمان دیگری است.

نویسنده همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که مدرسه از نهادی آموزشی، به نهادی تبدیل شده است که ارزش‌ها و برداشت‌های اجتماعیِ جهان سرمایه‌داری را رقم می‌زند. این نهادِ جدید،‌ نابرابری‌های اجتماعی را در ذهن دانش‌آموزانِ خود نهادینه می‌کند: ازسویی، قشرهای مشخصی از اجتماع، صرفاً از آموزش‌های محدود و کم‌کیفیت برخوردار می‌شوند تا مانند دستانِ این نظام، به‌کارِ یدی بیفتند و ازسوی‌دیگر، افراد طبقات بالای جامعه تشویق می‌شوند نیروها و توانمندی‌های عقلی و نوآورانۀ خود را در عرصۀ رقابت به‌کار بگیرند. این‌ها همه، فارغ از موج خصوصی‌سازی‌ای است که این نابرابری را به‌لحاظ اجتماعی در میان افراد، تشدید می‌کند؛ به‌ویژه اینکه مدرسه پیش از آنکه محیطی علمی باشد،‌ محیطی اجتماعی‌روانی است. بر همین اساس،‌ مدسه را می‌توان ابزاری کارآمد برای کمک به افراد طبقۀ بورژوازی دانست. آنان با استفاده از این ابزار می‌توانند سهم بزرگ‌ترِ سرمایۀ فرهنگی را از آن خود کنند و این به‌سبب محافلی است که آنان را از رفاه فرهنگی برخوردار کرده است. همین رفاه، موجب شده است موفقیت و کامیابی آنان در مدرسه، در زندگی‌شان امری بدیهی باشد.

درست برعکس گروه اول،‌ دانش‌آموزانی هستند که به محیط‌هایی ساده تعلق دارند و چنین امکانات فرهنگی‌ای برایشان فراهم نشده است: نه اردوهای گوناگون، نه فعالیت‌های فوق‌برنامه و نه کتاب‌ها و درس‌های اضافه‌برسازمان. همین کمبودها باعث می‌شود سفر آموزشی آنان در مدرسه با دشواری همراه باشد و چه‌بسا منجر به شکل‌گیری تجاربی دردناک برای آنان شود؛ تجاربی برخاسته از مقایسۀ امکانات ساده‌ای که در اختیار دارند، با امکاناتی که محافل اجتماعی و اقتصادی طلب می‌کنند.

نویسنده همچنین از کنار نظام ارزشیابی آموزشی نیز به‌سادگی نمی‌گذرد و بلکه به‌نوعی به‌نبرد آن می‌رود. وطفه معتقد است این نظام ارزشیابی، امتداد همان نابرابری‌هاست؛ چراکه امتحانات، قوی و ضعیف را به‌طور یکسان در گود رقابت وارد می‌کند و به‌تعبیر او،‌پس‌زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی افراد را نادیده می‌گیرد.

مدرسه چطور ما را مانند وعده‌های غذایی اشتهابرانگیز، باب میل سرمایه‌داری کرده است؟

وطفه در کتاب خود از قول فیلسوف آلمانی،‌ فردریک نیچه می‌نویسد: «تربیت، ابزاری است برای به‌بازیچه‌گرفتن و بگیرونگیر درآوردن که کارکردش، تباه‌کردن آگاهی انسان، ازبین‌بردن ذات او و خاضع‌ساختنش در برابر قدرت مطلق حکومت است.» در راستای تحقق‌یافتن این نتایج، درواقع پیشرفت‌های صنعتی و اقتصادی موجب شده‌اند نظام‌های آموزشی شیوه‌ها و مضامین تربیتیِ خود را برای فهم توسعۀ اقتصادی پیشِ رو، به‌سرعت ازنو بنا کنند.

امروزه مدرسه به‌جای تربیت افرادی درست‌کار، نوآور و برخوردار از تفکری انتقادی،‌ در خفا دانش‌آموزانی می‌پرورد که نمادهای قدرت را می‌ستایند و در برابر صاحبان قدرت و گفتمانشان،‌ فرمانبردارند. این، دستاورد مدرسه‌ای است که متکی بر امرونهی است، معیارهای خاص خود را برای سنجش رفتار [صحیح از غیرصحیح] دارد و موانعی بر سر راه پویش و اندیشه‌ورزی دانش‌آموز قرار می‌دهد. این‌ها همه باعث می‌شوند بذرهای انقلابیگری،‌ سرکشی، اعتراض و نقد، در وجود دانش‌آموزان، سترون شوند.

بر همین اساس، هر نوع سرکشی یا زیربارنرفتنی، معادل ناکامیِ آموزشی و تربیتی قلمداد می‌شود. این همان چیزی است که ایوان ایلیچ، نویسندۀ کتاب مدرسه‌زدایی از جامعه، مبنای آن را چنین شرح می‌دهد: «مدرسه نهادی تربیتی است که به‌دنبال رام‌ساختن انسان و تبدیل او به موجودی بی‌اراده و ناآزاد است. مدرسه در جوامع انسانیِ معاصر، ابزارِ به‌بندگی‌گرفتن و به‌زانودرآوردن است.» ایلیچ می‌افزاید: «مدرسه تبدیل شده است به نمادی برای قدرت سیاسی، و ابزاری ایدئولوژیک برای ایجاد نوعی آگاهی تباه‌شده و اندیشه‌ای دیوانه‌وار که در دستان طبقۀ مصرف‌کنندۀ جامعه قرار دارد.»

ایلیچ ادامه می‌دهد: «امروزه وقتی بچه‌ها وارد مدرسه می‌شوند، متوجه می‌شوند تبدیل شده‌اند به بخشی از ساختاری نظام‌مند که معیارهایی اساسی، ثابت و بی‌تغییر دارد. این معیارها چنین خلاصه می‌شود: نیم‌سالی تحصیلی با مُدرسی بزرگ‌سال و تعدادی دنباله‌روِ خردسال در پی‌اش که معمولاً در کلاس‌هایی ثابت، روبه‌جلو نشسته‌اند و در کنارِ هم، نمایندۀ اتحاد اساسیِ مدرسه در عصر صنعتی‌اند. هنگامی هم که یک سالِ درسی را پشت سر می‌گذارند یا از نیم‌سالی به نیم‌سال دیگر می‌روند، باز، داخل همان چهارچوب سازمان‌یافته، ثابت می‌مانند.»

رویۀ معمول در مدارس چنین است: رویکردها و گرایش‌های شخصی و تلاش‌های خلاقانه و نوآورانه را نادیده می‌گیرند و درعوض، می‌کوشند مصالح و تلاش‌های مقامات قدرتمند و نیز معلمانی را که در این ساختار قدرت‌محور و هدف‌گرا مشغول‌به‌کارند، رعایت کنند و آنان را راضی‌سازند. این وضع باعث می‌شود مدرسه بیشتر شبیه به بدیلی باشد برای سلطۀ کلیسا که در خدمت چیرگی و نفوذ سرمایه‌داران بود.

منبع: نون‌پست

مشاهده ادامه مطلب

* * * * ۰ « ترس ما زِ مدرسه »


نمایش مشخصات سلیمان بوکانی حیق

« ترس ما زِ مدرسه »
===============
ترس ما زِ مدرسه
از آن حساب و هندسه
ترس ما زِ کار و کوشش و تلاش
هم زِ کارِ سخت و سنگین
باعث پختگی ما بشود
باعث موفّقیّت، بشود
***
آری ترس بوده
که ما پخته شویم
اگه

شاعر:سلیمان بوکانی حیق

مشاهده ادامه مطلب

دانلود کتاب تربیت نسوان

Hiweb
بوکیار - دانلود کتاب های انگلیسی دانشگاهی و علمی



کتاب «تحریر المرأﺓ» اثر قاسم امین مصری (منتشر در قاهره ۱۸۹۹) دربارة آزادی و تعلیم و تربیت زنان است که یوسف اعتصام‌الملک پدر پروین اعتصامی از زبان عربی به فارسی ترجمه و بخش‌هایی از آن را با نام «تربیت نسوان» در ایران منتشر کرده است. در آن روزگار تعصب عام و بیخبری عموم از اهمیت پرورش بانوان، در جامعه ایرانی نمود داشت. اعتصام الملک از پیشقدمان راستین تجدد ادبی در ایران و به حق از پیشوایان تحول نثر فارسی است. چه او با ترجمه شاهکارهای نویسندگان بزرگ جهان، در پرورش استعدادهای جوانان، نقش بسزا داشت. او علاوه بر ترجمه بیش از ۱۷ جلد کتاب در بهار ۱۳۲۸ هـ.ق مجموعه ادبی نفیس و پرارزشی بنام (بهار) منتشر کرد که طی انتشار ۲۴ شماره در دو نوبت توانست مطالب سودمند علمی- ادبی- اخلاقی- تاریخی- اقتصادی و فنون متنوع را به روشی نیکو و روشی مطلوب عرضه کند.

حق تکثیر: مطبعه معارف – ۱۳۱۹ قمری – تبریز

● برای آگاهی یافتن از چگونگی مطالعه این کتاب، ویکی دلسوخته را ببینید.

» دلسوختههای مرتبط:
جامعه کوتاه مدت
مبارزه ملی رسانه ای ضد مواد مخدر برای جوانان
چند بحث اجتماعی: سخنرانی های دکتر رضازاده شفق در رادیو ایران

نسخه ها

حجم: ۲ مگابایت

دریافت ها: ۲۳۰۴

تعداد صفحات: ۱۷۲




درج دیدگاه مختص اعضا است! برای ورود به حساب خود اینجا و برای عضویت اینجا کلیک کنید.



مشاهده ادامه مطلب

کابوس …


نمایش مشخصات محسن نظری

حتی اگر این شعر ، شعر آخرم باشد
باید بگویم هر غمی را در سرم باشد
نفرین به هر کس ، لقمه بر بیگانه می بخشد
وقتی که یک محتاج هم ، در کشورم باشد
این روزها ، دنیای من ، مانند کابوس است
آخر چطور این

شاعر:محسن نظری

مشاهده ادامه مطلب

تمامی حقوق مادی و معنوی قالب برای دلسوخته بوده و کپی برداری از آن پیگرد قانونی دارد.